Πατήστε πάνω στους τίτλους των ομιλιών και στα βιογραφικά των ομιλητών/τριών για να δείτε περισσότερες πληροφορίες
University of Galway, Ireland
Health behaviours are key targets to improve public health and reduce the burden caused by escalating rates of chronic diseases such as cancer, cardiovascular disease, chronic respiratory disease and diabetes. The success of complex interventions is dependent on sustained behaviour change, whether developing an intervention to promote self-management of diabetes, increase the use of evidence-based guidelines by health care professionals, improve uptake of vaccinations or encourage children to exercise more. With chronic disease representing the most prevalent cause of mortality and morbidity in every region of the world, it is clear that the development of (cost-) effective, implementable and scalable health behaviour change interventions is one of our greatest societal and scientific challenges.
In recent decades, scientists have systematically developed the science of behaviour change. At its core, a scientific approach to behaviour change involves developing an evidence and theory-based understanding of the factors influencing human behaviour, which can be systematically addressed through rigorous interventions to promote the desired behaviour change(s). In this keynote presentation, Prof Byrne will provide an overview of a behavioural science approach to developing complex interventions to effectively achieve health-related behaviour change, with examples from her own work in the areas of diabetes self-management, and highlight the importance of stakeholder engaged methods in developing effective interventions.
Philipps University of Marburg, Germany
Over the past few decades, psychological treatments have become the first-line evidence-based recommendation for improving mental health in most cases of mental and behavioral disorders. In many countries, we are now on the verge of establishing psychotherapy as an academic discipline and scientific field that meets the needs of patients and healthcare systems while striving for evidence-based improvements. I will present possible steps of how to move psychological treatments forward to an evidence-based profession, hereby improving the exchange of knowledge within our treatment approaches ('transtheoretical psychotherapy'), improving the exchange with basic science especially originating from psychology and neuroscience ('translational psychology and psychotherapy'), and improving education and training programs for early-career clinicians ('competence-based psychotherapy training'). I will also offer answers to improve national implementation efforts for psychological treatments and address the global burden of mental illness (Rief et al., 2024).
Reference:
Rief, W., Asmundson, G. J. G., Bryant, R. A., Clark, D. M., Ehlers, A., Holmes, E. A., McNally, R. J., Neufeld, C. B., Wilhelm, S., Jaroszewski, A. C., Berg, M., Haberkamp, A., Hofmann, S. G., & PsyChange. (2024). The future of psychological treatments: The Marburg Declaration. Clinical Psychology Review, 110, 102417. DOI 10.1016/j.cpr.2024.102417
Rief, Winfried, Professor of Clinical Psychology and Psychotherapy, Philipps University of Marburg, Germany. Founder of the Clinic for Psychological Interventions. License for psychotherapy and supervision. Dr. Rief worked for many years in hospital settings (e.g., Roseneck Hospital for Psychosomatic Medicine, Prien a. Ch.). He is specialized in expectation effects, placebo- and nocebo mechanisms, classification of chronic pain conditions, perception and coping with somatic symptoms, optimization of clinical studies and interventions. He was guest professor at Harvard Medical School, Boston (2004/2005), University of Auckland Medical School (2002), and University of California San Diego (2009/2010). He was co-chairing the WHO working group on chronic pain diagnoses. This ICD-11 classification proposal for chronic pain was adopted by the World Health Assembly 2019. Dr. Rief is co-chair of the DFG Center Grant on treatment expectations (placebo and nocebo mechanisms). Among other awards, he received the Distinguished Researchers Award in Behavioral Medicine of ISBM in 2014, the European Psychosomatic Award (EAPM) in 2020, and he is honorary member of the German Psychology Society DGPs. He was founder and editor in chief of Clinical Psychology in Europe, and he was awarded “Highly Cited Researcher” (Web of Science, Clarivate, from 2021-2024).
Η περίληψη θα είναι διαθέσιμη σύντομα.
Perry N. Halkitis, PhD, MS, MPH, has served as Dean of the Rutgers School of Public Health since 2017 and is Hunterdon Professor of Public Health & Health Equity and Distinguished Professor of Biostatistics & Epidemiology. He is also Founder and Director of the Center for Health, Identity, Behavior & Prevention Studies (CHIBPS) and holds the status of Professor Emeritus at New York University. In addition to his appointment in the School of Public Health, he also holds faculty appointments in the Rutgers Robert Wood Johnson Medical School, the Graduate School of Applied and Professional Psychology, and the School of Public Affairs and Administration.
An infectious disease epidemiologist, applied statistician, and public health psychologist, Dr. Halkitis has more than three decades of experience in public health focused on infectious diseases, health disparities in marginalized sexual, gender, racial, ethnic, and cultural populations, implementation science, LGBTQ+ health, aging, substance use, and applied public health statistical methods. Across a career spanning research, education, policy, and advocacy, he has helped shape contemporary understanding of the social and behavioral drivers of infectious disease and public health disparities.
Dr. Halkitis has authored more than 300 peer-reviewed scientific publications and six books. His newest book, Humanizing Public Health: How Disease-Centered Approaches Have Failed Us, was published by Johns Hopkins University Press in 2026. He serves as Editor in Chief of Behavioral Medicine and was the Founding Editor in Chief of Annals of LGBTQ Public & Population Health.
A nationally recognized leader in academic public health, Dr. Halkitis served as Chair of the Board of Directors of the Association of Schools and Programs of Public Health from 2023 to 2024. He is an elected Fellow of the New York Academy of Medicine, the Society of Behavioral Medicine, the American Epidemiological Society, the National Academy of Practice, the European Academy of Translational Medicine, the College of Physicians of Philadelphia, and five divisions of the American Psychological Association: Quantitative and Qualitative Methods, Health Psychology, the Society for the Psychological Study of LGBTQ Issues, Addictions, and the Society for the Psychological Study of Men and Masculinity.
Dr. Halkitis has served on numerous professional and community-based organizations and actively disseminates his work through television, radio, podcasts, print media, and other public platforms in order to advance public understanding of health, equity, and the human dimensions of disease.
In recognition of his lifetime contributions to scholarship, mentorship, public health practice, and LGBTQ+ advocacy, the Perry N. Halkitis Endowed Chair in LGBTQ+ Public Health was established at Rutgers University in 2023 through a landmark $5 million gift from Dr. Jim Dougherty.
Εγγεγραμμένη Εκπαιδεύτρια Θεραπείας Αποδοχής και Δέσμευσης
Προχωρώντας σε νέο κύμα Γνωστικό-Συμπεριφορικής Θεραπείας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ανθρώπινης οδύνης.''
Η σύγχρονη γνωστικο-συμπεριφορική ψυχοθεραπεία στρέφεται προς πιο ευέλικτες,
εξατομικευμένες παρεμβάσεις που βασίζονται σε εμπειρικά τεκμηριωμένες θεραπευτικές
διαδικασίες. Η Θεραπεία Βασισμένη στις Διαδικασίες (Process-Based Therapy – PBT)
χτίζει σε προηγούμενα κύματα Γνωστικο-Συμπεριφορικής προσέγγισης και βρίσκεται
στον πυρήνα αυτής της εξέλιξης, προσφέροντας ένα ενοποιητικό και επιστημονικά
θεμελιωμένο πλαίσιο για μία ολιστική και ανθρωποκεντρική προσέγγιση ατόμων που
υποφέρουν. Παράλληλα, συμβάλλει στην εξατομικευμένη κατανόηση και παρέμβαση σε
ζητήματα ψυχικής και σωματικής υγείας. Οι ψηφιακές τεχνολογίες ενισχύουν αυτή τη
μετάβαση, προσφέροντας ευκαιρίες για την έρευνα και την πρακτική εφαρμογή
ενσωματώνοντας τις νέες προσεγγίσεις στην έρευνα και κλινική πράξη. Αυτή η
παρουσίαση θα αναδείξει τις πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα, μέσα από πρόσφατες
μελέτες και ερευνητικά δεδομένα του εργαστηρίου ACThealthy.
Πρόεδρος του Τμήματος Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κύπρου, υπεύθυνη του
εργαστηρίου “ACTHealthy: Εργαστήρι Κλινικής Ψυχολογίας και Συμπεριφορικής
Ιατρικής” Η έρευνά της επικεντρώνεται στην προαγωγή υγιεινών συμπεριφορών για την
υγεία και ευεξία. Ασχολείται με τη δημιουργία και αναπροσαρμογή θεραπευτικών
παρεμβάσεων (π.χ. Θεραπεία Αποδοχής και Δέσμευσης, Θεραπεία Βασισμένη στις
Διαδικασίες), μετά από πειραματική εξέταση για σκοπούς αποτελεσματικότερης αλλαγής
συμπεριφοράς. Ανάμεσα στις ερευνητικές της δραστηριότητες και δημοσιεύσεις
συμπεριλαμβάνονται έργα με θέμα κάπνισμα, άγχος, διατροφικές συνήθειες, άσθμα,
καρκίνος, και χρόνιος πόνος. Οι έρευνες της έχουν χρηματοδοτηθεί και βραβευτεί από
εθνικούς, ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς (π.χ., European Drug Prevention
Prize, Pompidou Group και Council of Europe). Στο βιογραφικό της έχει πέραν των 155
δημοσιεύσεων σε επιστημονικά περιοδικά, καθώς και συγγραφή πολλαπλών βιβλίων
και κεφαλαίων. Ολοκλήρωσε πρόσφατα θητεία ως πρόεδρος του Παγκόσμιου
οργανισμού Association for Contextual Behavioral Science (>8500 μέλη), από τον οποίο
αναγνωρίστηκε ως “Fellow” το 2019. Αναγνωρίστηκε επίσης ως “Fellow” από το Society
of Behavioral Medicine το 2021 και το European Health Psychology Society το 2023.
Είναι ομιλήτρια του TEDx, ενώ προσκαλείται και παρέχει συνεντεύξεις για το έργο της σε
πολλαπλά podcasts, εφημερίδες, τηλεόραση και ραδιοφωνικούς σταθμούς.
Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Η αυτορρύθμιση υπήρξε και εξακολουθεί να είναι μία από τις πιο γόνιμες έννοιες για την κατανόηση της ανάπτυξης συμπεριφορών υγείας και της προσαρμογής στην ασθένεια. Παρά τη μεγάλη συμβολή των σχετικών μοντέλων, πολλά από αυτά εξακολουθούν να στηρίζονται σε σχετικά γραμμικές και ‘νομοθετικές’ παραδοχές, οι οποίες δεν αντανακλούν επαρκώς τις ρευστές και πολύπλοκες διεργασίες που αφορούν στην υγεία και την ασθένεια. Έτσι, η έννοια της αυτορρύθμισης χρειάζεται πιθανώς να ιδωθεί εκ νέου μέσα από το πρίσμα νέων θεωρητικών προσεγγίσεων, όπως η θεωρία πολυπλοκότητας (complexity theory). Μέσα από αυτή τη θεώρηση, η προσαρμογή στην ασθένεια ή η αλλαγή μιας συμπεριφοράς υγείας δεν αποτελούν απλώς το αποτέλεσμα δράσης μεμονωμένων παραγόντων ή μιας αλληλουχίας βημάτων, αλλά απηχούν μάλλον τη λειτουργία ενός πολύπλοκου προσαρμοστικού συστήματος. Γνωστικές/συναισθηματικές, συμπεριφορικές, διαπροσωπικές και ευρύτερες διεργασίες αλληλεπιδρούν συνεχώς, παράγοντας φαινόμενα όπως ανάδυση νέων συνθηκών, αυτο-οργάνωση του συστήματος, βρόχους ανατροφοδότησης, συν-εξέλιξη και, ορισμένες φορές, απρόβλεπτες μεταβολές. Η νέα αυτή προσέγγιση, όπως θα παρουσιαστεί, δεν αποσκοπεί στην απόρριψη των υπαρχόντων μοντέλων, αλλά στον εμπλουτισμό και την υπέρβασή τους. Επίσης, θα συζητηθεί πώς μπορεί να ανανεώσει τη μεθοδολογία της έρευνας και την κλινική πράξη, ενισχύοντας ιδιογραφικές προσεγγίσεις, την οικολογική στιγμιαία αξιολόγηση, τη μελέτη των ψηφιακών φαινοτύπων, και την ανάπτυξη καινοτόμων προσαρμοστικών ψυχολογικών παρεμβάσεων.
Πάντειο Πανεπιστήμιο
Στη μετανεωτερική συνθήκη, οι λεγόμενες «νέες παθολογίες» δεν μπορούν να κατανοηθούν επαρκώς ως αμιγώς ατομικές διαταραχές, αλλά ως μορφές υποκειμενικής οδύνης που αναδύονται στο έδαφος βαθιών κοινωνικών μετασχηματισμών. Η ρευστοποίηση των κοινωνικών δεσμών, η πολλαπλότητα των οικογενειακών μορφών και η αποδυνάμωση των σταθερών συμβολικών πλαισίων μεταθέτουν στο ίδιο το άτομο την ευθύνη συγκρότησης ταυτότητας, νοήματος και βιογραφικής συνέχειας. Οι επιθέσεις στο συμβολικό αποτελούν στην ουσία επιθέσεις ενάντια στις διαδικασίες υποκειμενοποίησης και κοινωνικοποίησης, καταστρέφοντας τους κοινωνικούς δεσμούς, μέσα από μια μηχανική νέο-φιλελεύθερης διαστροφικής υπερ-κατανάλωσης νέων αντικειμένων. Σε αυτό το πλαίσιο, η ψυχική δυσφορία δεν εκδηλώνεται πλέον κυρίως ως σύγκρουση και ενοχή, όπως στην κλασική φροϋδική νεύρωση, αλλά ως διάχυτο αίσθημα κενού, ανεπάρκειας και αδυναμίας σταθερής αυτοτοποθέτησης. Οι άστεγοι και οι άλλοι κοινωνικά αποκλεισμένοι (πρόσφυγες, μετανάστες, νεόπτωχοι) προστίθενται στα υποκείμενα των νέων παθολογιών, όπως οι ναρκισσιστικές διαταραχές και η κουλτούρα του κενού, ο εθισμός στο διαδίκτυο, οι νέες διαταραχές σεξουαλικής ταυτότητας, οι νέου τύπου αποσύρσεις-καταθλίψεις, η εφηβική και νεανική παραβατικότητα, οι νέες εξαρτήσεις.
Η έννοια της κοινωνικής οδύνης καθίσταται εδώ κεντρική: Πρόκειται για μορφές ψυχικού πόνου που, αν και βιώνονται ατομικά, έχουν συλλογική και ιστορική καταγωγή. Η επισφαλής εργασία, η αποδιάρθρωση των κοινοτήτων, η επιταγή διαρκούς αυτοπραγμάτωσης και η κυριαρχία της εικόνας παράγουν υποκείμενα εκτεθειμένα σε υπερβολικές απαιτήσεις χωρίς αντίστοιχα σταθερά στηρίγματα. Η διάχυτη ψυχική δυσφορία εκδηλώνεται μέσα από ναρκισσιστική ευαλωτότητα, διαταραχές ταυτότητας, παθολογίες σώματος και εξαρτητικές συμπεριφορές, οι οποίες μπορούν να ιδωθούν ως αποτυχημένες ή εύθραυστες προσπάθειες ρύθμισης αυτού του κενού. Όταν οι συμβολικές εγγραφές καθίστανται ασταθείς ή αντιφατικές, το υποκείμενο στρέφεται είτε στην εικόνα είτε στο σώμα για να στηρίξει μια εύθραυστη συνοχή. Ωστόσο, τα διαγνωστικά εργαλεία της σύγχρονης ψυχιατρικής και κλινικής ψυχολογίας, παρότι απαραίτητα, παραμένουν περιορισμένα ως προς την κατανόηση της κοινωνικής και πολιτισμικής διάστασης αυτής της οδύνης. Καθίσταται, συνεπώς, αναγκαία μια νέα επιστημολογία, μια νέα διεπιστημονική κλινική προσέγγιση που να συνδέει τη νέα ψυχοπαθολογία, τις σύγχρονες αιτίες ψυχικής οδύνης, το υπαρξιακό κενό, με το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο παράγονται.
Ο Δρ. Στυλιανίδης είναι ψυχαναλυτής, μέλος της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Ένωσης (IPA), καθώς και ομαδικός αναλυτής και πρώην διδακτικό μέλος της Société Française de Psychothérapie Psychanalytique de Groupe (SFPPG). Διετέλεσε Εθνικός Εκπρόσωπος για την Ψυχική Υγεία στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (2009–2011) και Διοικητής του Παιδοψυχιατρικού Νοσοκομείου Νταού Πεντέλης (2001–2004).
Έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση και τη διαδικασία αποϊδρυματοποίησης στην Ελλάδα, καθώς και στην ανάπτυξη κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 180 επιστημονικές εργασίες, πολυάριθμα άρθρα στον Τύπο, έχει πραγματοποιήσει πολλαπλές παρεμβάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ έχει ηγηθεί ερευνητικών προγραμμάτων για τις ακούσιες νοσηλείες και έχει εποπτεύσει πρωτοβουλίες για την ψυχική υγεία παιδιών, εφήβων και προσφύγων, προωθώντας το μοντέλο της Ανάρρωσης (Recovery) και την προστασία των δικαιωμάτων στην ψυχική υγεία.
